Zijn er momenten geweest waarop jij geen volgeling meer wou zijn?

“Ja. Ik was heel veel jaren sarcastisch en cynisch over God. Ik weet dat God machtig is en veel kan, maar niet in mijn leven. Zo dacht ik dan. Dat was mijn houding omdat ik in mijn eigen leven niks zag veranderen. Ik geloofde in God, want ik ging al van jongs af aan elke zondag naar de kerk en groeide op met het geloof in God, maar in de praktijk zag ik het niet. Niet in mijn leven. Ik wilde graag wat anderen hadden en dat God ook mijn leven zou veranderen, maar had het idee dat Hij mij gewoon oversloeg. In ons gezin thuis waren er veel gezondheidsproblemen en ik was mij er al jong van bewust wat voor zorgen er waren. Ik bad hier dan voor omdat ik wist dat God het kon oplossen. Maar ik kon niet zien dat er verandering in kwam. In 2021 overleed mijn moeder plotseling; daardoor belandde ik in een rouwproces waarbij ik dacht: ‘Ik heb jarenlang gebeden en nog is er niks veranderd.’ Omdat mijn moeder al ziek was sinds ik jong was, bouwde ik heel veel op mijn vader. En in 2022 overleed hij… en toen verdwenen ik en het geloof om op God te vertrouwen. Ik had geen zin meer om nog iets met God te doen. Ik wilde gewoon mijn leven leven zonder verdriet en zorgen. God hoorde voor mij daar toen niet meer bij.”

Hoe heb jij God terug gevonden?

“Ik woonde op een plek waar ik werd omringd door gelovigen. Ik woonde namelijk boven een kleine kerk in de wijk. De voorganger was mijn buurman. Hij heeft veel tijd genomen om voor mij te bidden en naar mij te luisteren. Hij heeft mij er als het ware letterlijk doorheen gebeden. Ik kon elke keer met mijn verdriet bij hem terecht en hij bleef voor me bidden. Zo ook vele andere broeders en zusters die mij hierin hielpen, want zelf bidden lukte me niet. Ook heb ik er veel aan gehad om gesprekken te voeren en te bidden met een professional voor rouwverwerking. Mijn karakter is heel onderzoekend en ik wil graag weten hoe het zit en waarom dingen gaan zoals ze gaan. Dus ik ging voor mezelf op zoek naar de waarheid en zocht daarbij ook naar God. Ik zocht antwoorden op de vragen die ik had. Door het onderzoeken van de waarheid en van God, kwam ik erachter dat mijn eigen denken in de weg stond. Toen heb ik gebeden om vernieuwing en besloot ik om met Pasen toch naar een kerk te gaan. Ik koos er eentje uit waar ik nog nooit geweest was. Aan het begin van de preek werd door de spreekster verteld dat zij een ingeving had dat ze dit moest vertellen voordat ze begon. Ze sprak de Bijbeltekst uit van Jesaja 57:15.

Daar staat ‘Dit zegt Hij die hoog is en verheven, die troont in eeuwigheid – heilig is Zijn naam: In Hoogheid en de Heiligheid zal ik tronen met hen die gebroken zijn en nederig van geest, opdat de nederige Geest herleeft, opdat het verbrijzelde hart tot leven komt.’

Dit leek op God die tot mij sprak en mij dit wilde zeggen. Toen voelde ik voor het eerst dat God mij antwoord gaf, dat Hij er gewoon was, ook al ervoer ik dat niet altijd zo. Dat was ook het moment dat ik terugkeerde naar God.“

Wat is voor jou het mooiste en beste wat je is overkomen dankzij de genade van God?

“Weten dat ik niet alleen hoef te zijn, ook al voel ik mij alleen vanwege al het verlies. Dat God bij me is en ik broeders en zusters heb. En ik hoef niet mijn best te doen om Zijn liefde te krijgen of om vrij te kunnen leven, maar dat ik dat al kan en krijg dankzij God.“

Noem 3 momenten op in je leven waarbij je God’s aanwezigheid ervaarde.

“Wanneer ik specifiek om iets had gebeden en ook duidelijk een antwoord kreeg waarop ik geen invloed had, dan wist ik: Dit komt van God. Het moment in de kerk tijdens Pasen natuurlijk, toen voelde ik me echt gezien. En een moeilijk moment… Ik was alleen in Australië. Mijn tante belde me om te vertellen dat mijn vader werd gereanimeerd en het er slecht uitzag. Ik deed dit nooit, maar ik huilde, ging op mijn knieën en begon te bidden, want ik wist: als ik dit niet doe, redt hij het niet. Niet veel later belde mijn tante mij op met de geruststelling dat hij stabiel was. Dat zijn momenten dat je weet dat je zelf niks kunt, maar het alleen van God kunt verwachten.“

Als jij in de tijd van Jezus leefde zou je Hem dan volgen? En waarom?

“Ik hou van verhalen, dus ik zou geïnteresseerd zijn in Hem en naar Zijn verhalen luisteren. Hij leek me een benaderbaar, vriendelijk en eerlijk persoon. Ik zou geboeid zijn door alles wat er toen al geschreven was over Zijn komst, enzovoorts. Als Hij dan de bergrede zou vertellen, zou ik het wel geloven en denken: ‘Dit verzin je niet.’ Een wereld zoals Hij die schetst, zou ik wel willen en daarom zou ik Hem volgen, want alle dingen in de bergrede die wil ik wel.“

Noem het belangrijkste moment in je leven waarbij jij God echt nodig had, en wat deed dit met jou?

“Toen mijn vader overleed, besefte ik dat ik zoveel op mijn aardse vader had gesteund. Toen hij wegviel, merkte ik dat ik mijn Hemelse Vader echt nodig had. Ik zag het leven niet meer zitten en was echt leeg van binnen. En toen ben ik opnieuw op zoek gegaan naar de waarheid.“

---

Itte leerde opnieuw God kennen en ook haarzelf. Ze moest moeilijke en pijnlijke dingen doorstaan, maar vond haar weg terug naar God en mocht ervaren dat Hij tegen haar sprak. Van alle verhalen in de Bijbel vond Itte het verhaal van Abraham het mooiste. Dit verhaal kun je vinden in Genesis 18. In dit verhaal durft Abraham veel aan God te vragen, en telkens wat meer. Itte herkent zichzelf wel een beetje in het verhaal van Abraham. Ze ziet dat Abraham zoveel liefde heeft voor mensen. Hij heeft dezelfde genade voor een ieder, zodat ze niet verloren gaan, maar gered kunnen worden. Zij ziet dat Abraham op God wil vertrouwen en liefde heeft voor alle mensen. Zo wil Itte ook dat de mensen om haar heen God leren kennen zoals Hij is: te vertrouwen, dichtbij en vol genade. Het advies dat Itte mee wil geven aan haar broeders en zusters is dan ook:

“Weet dat jou eigen gevoelens, trauma’s of boosheid een blokkade kunnen vormen tussen jou en God. Bedenk goed wat er in je leven speelt en laat het niet tussen jou en God komen. God probeert jou juist te helpen, zonder je daar niet van af! Het is niet God’s keuze om jou alleen te laten, maar jou eigen keuze wanneer je Hem de rug toekeert. Zoek daarom, en vooral in moeilijke tijden, mensen op die voor je kunnen bidden ook al kun of wil je het zelf niet. En niet te vergeten, Lees de Bijbel ook al heb je er geen zin in.”