Afgelopen week was heel intens voor mij. Er waren momenten dat ik God dankte voor hoe alles ging, en er waren momenten dat ik tot Hem bad voor de kinderen. De twee jongste kindjes waren ziek: koorts, huilen, pijn en overgeven. Het was een echte achtbaan vol emoties door de pijn van de kinderen, die je kon aflezen aan hun gezicht en gedrag omdat ze zich niet lekker voelden. Het was een week vol kots en wasjes draaien. Het is vervelend en machteloos om je kind zo ziek te zien; ik kon zelf bijna huilen. Ik vind het altijd zo zielig als een kind ziek wordt. Maar God houdt ze vast en geeft ze wat ze nodig hebben. Bij elke kleine verandering dank ik God. Tussen de snotjes en kotsjes door ben ik inmiddels ook bezig geweest met het herorganiseren en herordenen van het hele huis. De middelste was er gelukkig weer snel vanaf, maar bij de jongste duurde het een volle week. In deze week liet ik de hand van God een beetje los, maar Hij pakte me weer snel beet. Het is alsof ik mijn Vaders hand vasthoud, met Hem ga winkelen en in alle drukte iets zie wat ik leuk vind, waardoor ik automatisch Zijn hand loslaat om het te bekijken. Dat gebeurt er soms in mijn leven: het leven zelf komt dan tussen mij en God.

In alle drukte waren er ook momenten dat ik vergat dat God met mij is en mij helpt met alles wat ik doe. Zo was ik druk in de weer: de ene huilt en moet gevoed worden, terwijl de ander verdrietig is omdat die wil knuffelen en opgetild wil worden. Ik vergat even dat ik niet handel vanuit eigen kracht, maar kracht van God krijg. En niet alleen kracht; als ik denk aan mijn gezin, zie ik de liefde van God hierin terugkomen. Soms staat het leven mij in de weg om mij volledig op God te kunnen richten en voor honderd procent één te zijn met Hem. Daarin zijn we, als individu en als gezin, nog heel erg zoekende naar hoe we het vorm moeten en kunnen geven, zodat God bij ons altijd op nummer één staat.

Het leven leren loslaten en weten dat God hierin leidt, en dat Hij de kracht en wijsheid geeft, probeer ik wel, maar nog niet honderd procent. Want als het druk wordt in mijn leven, vlieg ik toch op de automatische piloot en verlies ik mezelf in de drukte. Dat is een punt in mijn leven dat ik ook echt zeker wil veranderen.

Een gebed voor deze week:

Vader, in alle drukte kan ik soms vergeten wie er het echt voor het zeggen heeft en wie hierin rust kan geven. Leer mij de dingen te zien zoals U ze ziet. Zelfs in de drukte van het leven. Geef mij het zicht die ik hebben moet om ten alle tijden mijn focus 100% bij U te hebben. Ook dank ik U dat ik weer een dag mag mee maken en wakker mag worden met Uw aanwezigheid in mijn leven. Dank u wel voor alles wat u doet voor mij en een ieder op deze wereld, of wij het beseffen of juist niet in de gaten hebben. Dank u wel dat U er altijd bent, ook al ben ik niet altijd met mijn focus op U. In de naam van Jezus Christus bid en dank ik tot u, Amen.

Mattheüs 6:33

Lucas 10:41–42

Spreuken 3:5–6