Toen ik pas bekeerd was, was alert zijn het eerste wat ik deed. Ik wist omdat ik nu geloof in een levende god dat dit me in moeilijke situaties zou zetten en mijn geloof daarmee op de proef zou komen te staan. De tegenstander van God ziet maar als te graag dat mijn geloof veranderd en zelfs verdwijnt. 
 

Aanrijding 

Een van de dingen die ik mij kan herinneren is dat mijn partner werd aangereden op zijn fiets. Hij hield hier gelukkig alleen een pijnlijke been aan over, maar het had heel anders kunnen aflopen en zoveel erger. Door deze gebeurtenis gingen wij meer geloven in Jezus en niet minder. Het is maar hoe je er naar kijkt. Vraag jij jezelf af “waarom gebeurt dit?” of “hoe komt het dat ik dit heb gered?”. Ik spreek nu voor mezelf en niet voor me partner, maar als iets mij overkomt of een naaste van mij, zoals mijn partner die dag. Vraag ik mezelf wie hem beschermd heeft en niet waarom het gebeurde. Want ergens weten we waarom het gebeurde en wie daar de oorzaak van was en dat was niet God. 
 

Ongelovigen

Er zijn mensen om me heen die ongelovig zijn, maar respect hebben voor mijn keuze in het geloven in Jezus Christus. Zo heb je ook mensen die ongelovig zijn, maar juist geen respect hebben voor jou omdat jij ergens in gelooft waar hun niet in geloven. En Jammer genoeg is het een menselijke reactie. Als mensen iets niet kunnen begrijpen worden ze boos of angstig. Ik kan mij een moment herinneren dat ik een paar mensen mee nam naar de kerk en ze tijdens de viering zaten te lachen om wat er werd gezegt, alsof we een stel gekken waren. Ook met zulke situaties word mijn geloof voor mijn Here alleen maar sterker. Het laat mij zien dat ze geen onvoorwaardelijke liefde kennen. Als je een situatie niet begrijpt, iets niet snapt of niet wilt snappen, kan je ten alle tijden gewoon respectvol met elkaar omgaan. Dit ontbreekt wanneer ongelovige, Christelijke mensen gaan uitlachen omdat ze niet begrijpen of voelen wat een Christen voelt. Het zegt meer over ongelovige mensen hun hart, dan over gelovigen hun hart. 

Bevalling

Wie van de moeders kent dat nou niet. Je staat op het punt te bevallen, maar bent daar nog niet. Je moet eerst alle weeen zien te overleven. Letterlijk zien te overleven. Sommige vrouwen halen het en sommige vrouwen sterven tijdens een bevalling. Hoe mooi maar ook angstaanjagend kan een bevalling zijn. Vrouwen riskeren hun leven om leven op aarde te zetten. En toch kunnen we na een bevalling zo dankbaar zijn voor wat we hebben mogen doorstaan om zo iets prachtigs als je eigen kleine mensje op de wereld te zetten. God heeft vrouwen de gave gegeven om te doen wat hij deed maar dan op een manier die we met wetenschap en biologie nog deels kunnen begrijpen. Hoe kunnen wij een mens maken, van niks tot een baby met een kloppend hartje. Hoe kunnen wij een mens zolang dragen. Hoe kan ons lichaam zich aanpassen en een baby van 2, 3, 4 of soms zelfs 5 kilo eruit laten komen en dan weer volledig herstellen alsof er niks is gebeurd? Een bevalling word vaak vergeleken met het breken van al je botten en dat 8x. Hoe bijzonder dat vrouwen dat soort pijn kunnen verdragen om de mensheid voort te kunnen zetten. 

God’s woorden

Gods woorden zijn een leidraad voor velen. Wie het woord van God leest en er naar leeft in prsktijk word rijkelijk beloond met het eeuwig leven. God’s woorden leiden jou niet alleen door alle nare dingen in het leven, maar vormen ook de basis waarop jij onvoorwaardelijke liefde kan geven, delen en leren aan je kinderen/ouders/kennissen enzovoorts. God’s woorden houden jou op de pad die Hij voor jou heeft. Richting zijn koningkrijk. God heeft beloofd terug te komen en daar vertrouw ik ook op. Hoelang het ook duurt en of ik dat mee mag maken weet niemand. Het enige wat ik weet is dat God’s woorden een handleiding zijn voor hoe wij leven moeten en troost bieden in elke situatie, want hij laat ons nooit alleen!